Author: virutcham

அழகியசிங்கர்  

54)  பாலம்

கள்ளழகர்                                                                     

அம்மா இறந்து ஓராண்டு கழித்து

திவசத்திற்காக

ஊருக்குப்போயிருந்தபோது

உணர்ந்தேன்

எனக்கும் என் உறவுகளுக்கும்

எனக்கும் என் ஊருக்கும்

இடையே

நீந்திக் கடக்க முடியாத

பெருவெள்ளம் ஓடிக்கொண்டிருப்பதையும்

இக்கரைக்கும் அக்கரைக்குமாக

நீண்டிருந்த பாலம்

இப்போது இல்லாமலிருப்பதையும்

அறிந்தேன்

என்னில் ஒட்டியிருந்த

ஊர்மண் உதிர்ந்திருப்பதையும்

இரத்தத்தில் ஊறியிருந்த

ஊர் உறைந்திருப்பதையும்

நன்றி : நதிநீர்த் தேக்கத்தின் முகங்கள் – கவிதைகள் – கள்ளழகர் – பக்கங்கள் : 48 – முதல் பதிப்பு : நவம்பர் 2000 – விலை : ரூ.20 – வெளியீடு : தாமரைச் செல்வி பதிப்பகம், 31/48 இராணி அண்ணா நகர், சென்னை 600 078

 

அழகியசிங்கர்

உங்களுக்கு ராம் மோஹனைத் தெரியுமா?  தெரியாதா?..காளி-தாஸ் என்ற கவிஞரை – தெரியாதா?  என்ன இது அவருடைய கவிதைத் தொகுதி கூட திரும்பவும் கொண்டு வந்துள்ளேன்.  சரி காளி-தாஸ் யார் என்று தெரியவேண்டாம்..ஆனால் ஸ்டெல்லா புரூûஸத் தெரியுமா? இப்போது புதியதாக எழுதுபவர்களுக்கு அவரைத் தெரிய வாய்ப்பில்லை.  இன்னும் சில வருடங்கள் போனால் சுத்தமாக மறந்து விடுவார்கள்.  இது நிதர்சனம்.  இதற்காக வருந்த முடியுமா?  ஆனால் இன்றுதான் ஸ்டெல்லா புரூஸ் மறைந்த தினம்.

அவர் மரணம் எப்படி நடந்தது?  கொஞ்சங்கூட அவருடன் பழகியவர்கள் நம்ப மாட்டார்கள்.  நானும் நம்பவில்லை.  ஆனால் அவருக்கு மரணம் நடந்தே விட்டது.  2008ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் முதல் தேதி அவர் இறந்து விட்டார்.  டாக்டர் ருத்திரனைத் தெரியுமா? அவரைத் தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது.  அவர் எனக்கு நண்பர். எங்கே சந்திப்பேன் என்று கேட்கிறீர்களா?  அவரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தகக் காட்சி சாலையில் சந்திப்பேன்.

அவரை ஒரு புத்தகக் காட்சி சாலையில் சந்தித்தபோது, ஸ்டெல்லா புரூஸ் பற்றி சொன்னேன்.  ஸ்டெல்லா புரூஸ் அப்போது மகா துன்பத்தில் இருந்தார்.  வாழ்வதற்கே பிடிக்க வில்லை.  அவருடைய மனைவி நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்து விட்டார்.  அவரால் அந்தத் துயரத்தைத் தாங்க முடியவில்லை.  கிட்டத்தட்ட 6 மாதங்கள் அந்தத் துயரத்துடன் இருந்தார்.

டாக்டர் ருத்ரன்தான் சொன்னார் : “நீங்கள் உடனடியாக அவருடைய உறவினர் வீட்டில் அழைத்துக்கொண்டு போய் விட வேண்டும்.  இல்லாவிட்டால் அவருடன் யாராவது இருக்க வேண்டும்,” என்று.

“ஏன்?”

“அவர் தற்கொலை செய்துகொள்ள நினைப்பார்..”

எனக்கு அவர் சொன்னதைக் கேட்கும்போது, நம்ப முடியாமல் இருந்தது.  ஸ்டெல்லா புரூஸ÷ற்கு அப்போது வயது 68.  ஒருவர் அந்த வயதில் தூக்குப் போட்டுக்கொள்வார் என்பதை நம்ப மறுத்தேன். மேலும் ஸ்டெல்லா புரூஸ் அவர்கள் அவருடைய உறவினர் வட்டத்தைத் துண்டித்து வந்தவர்.  அவரால் யார் வீட்டிலும் பொருந்தி இருக்க முடியாது.

ஆனால் ஒரு காலத்தில் நான் அவரை அடிக்கடி சந்தித்திருக்கிறேன்.  அவர்கள் வீட்டிற்கெல்லாம் சென்றிருக்கிறேன்.   வீட்டில் திருநெல்வேலி முறுக்கும், டீயும் கொடுப்பார்கள். நன்றாகப் பேசுவார்கள்.

அவர் வங்கியில் வைப்புத் தொகையாக வைத்திருந்த வட்டியில் குடும்பம் நடத்திக்கொண்டிருந்தார்.  எளிமையான வாழ்க்கை.  புத்தகம் படிப்பார்.  இசைக் கேட்பார்.  அவருக்குப் பிடித்த நண்பர்களைப் பார்ப்பார்.  அவருக்குத் தோன்றுவதை ஆனந்தவிகடனுக்கு எழுதி அனுப்புவார்.  அவர் எழுத்தில் உள்ள வசீகரம் ஆனந்தவிகடன் ஆசிரியருக்குப் பிடித்துப் போயிற்று.  அவருக்கு ஸ்டெல்லாபுரூஸ் மீது அளவு கடந்த மரியாதை உண்டு.

ஸ்டெல்லா புரூஸ÷ற்கு ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி மீது அபார நம்பிக்கை உண்டு.  எனக்குத் தெரிந்து இரண்டு எழுத்தாளர்களுக்கு ஜே கிருஷ்ணமூர்த்தி மீது அபார நம்பிக்கை உண்டு.  ஒருவர் ஸ்டெல்லா புரூஸ்.  இன்னொருவர் பிரமிள்.

ருத்திரன் சொன்னது என் மனதில் உறுத்திக்கொண்டிருந்தது.  நான் என்ன செய்வது என்று முழித்துக் கொண்டிருந்தேன்.  மேலும் அவர் தற்கொலை செய்துகொள்ள மாட்டார் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது.  68 வயதில் யாரும் தற்கொலை செய்து கொள்ள மாட்டார்கள்  என்று நம்பினேன்.  அந்தத் தருணத்தில் சிபிச்செல்வன், விஜய் மகேந்திரன் என்று என் இலக்கிய நண்பர்களை அழைத்துக்கொண்டு அவரைப் பார்க்கச் செல்வேன்.  மனைவி இறந்ததைச் சொல்லி புலம்பிக் கொண்டிருந்தார்.  இந்த இடத்தில் தேவராஜன் என்ற நண்பரைப் பற்றி சொல்ல வேண்டும்.  அவர் ஸ்டெல்லா புரூஸ÷டன் அவர் வீட்டில் இருந்தார். அவர் மனைவி இறந்த தருணத்தில்.  ஆனாலும் அவராலும் அங்கே தொடர்ந்து இருக்க முடியவில்லை.

இரண்டு நிகழ்ச்சிகள் நடந்திருந்தால், ஸ்டெல்லா புரூûஸ தப்ப வைத்திருக்கலாம்.  ஒன்று : அவருடைய உறவினர்கள் வீட்டில் அழைத்துக்கொண்டு போயிருக்கலாம்.  இரண்டு : அவர் இருந்த இடத்திலிருந்து வேறு எங்காவது அழைத்துக்கொண்டு போயிருக்கலாம். இரண்டும்  நடக்கவில்லை.

“ஒரு முறை என்னைப் பார்க்க வரச் சொல்லுங்கள்,” என்றார் ருத்திரன்.  ஸ்டெல்லா புரூஸ் அப்படியெல்லாம் யாரையும் பார்க்கப் போக மாட்டார்.  அழைத்துக்கொண்டு போவது சிரமம்.

 

என்னசெய்வது என்று தெரியாமல் விழித்துக்கொண்டிருக்கும் தருணத்தில் ஸ்டெல்லா புரூஸ் தற்கொலை செய்து கொண்டு விட்டார்.

 

அழகியசிங்கர்

பார்க்கும் புத்தர்

பேயோன்

நேற்று புத்தர் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார்

தள்ளுவண்டிக் கடையில் வாங்கியவர்

பீங்கானில் செய்த முனிபுங்கவர்

தாடி வைத்தால் திருவள்ளூவர்

போட்டிசெல்லி முகபாவி

சுருட்டைமுடிக் காந்தார உருவி

தொங்கட்டானை இழந்த காது

மூக்கென்னவோ கிழக்காசியம்

நகைச்சுவைத் துணுக்கொன்று

சொல்லி முடித்த புன்னகை

மனக்கண்ணில் எதையோ பார்க்க

விரும்பி மூடிய கண்கள்

கண் திறந்தால் தெரிந்துவிடுமோ

என்று மூடிய கண்கள்

எனக்கு புத்தரைப் பிடிக்கும்

பார்த்தால் அமைதி தருகிறார்

என்றெண்ணவைக்கும் ஆளுமை

கிளர்ந்தெழும் அன்போடு

கண்வாங்காமல் பார்க்கிறேன் அவரை

பிறவியிலேயே மூடிய கண்களால்

அவரும் என்னைப் பார்க்கிறார்

ஆனால் பீங்கானுக்குள்ளிருந்தல்ல

எங்குமில்லா ஓர் இடத்திலிருந்து

அவர் பார்ப்பது எனக்குத் தெரியும்

நான் பார்ப்பது அவருக்குத் தெரியாது.

நன்றி : வாழ்வின் இயக்கத்தில் மனிதனின் தனிமை – பேயோன் – கவிதைகள் – பக்கங்கள் : 243 – விலை : 200 – வெளியீடு : சஹானா,  26/1 சிபிடபூள்யூடி குவார்ட்டர்ஸ், பெசண்ட் நகர், சென்னை 90

பாலகிருஷ்ணன் நேர்மையான மனிதர்  ஜவுளி வியாபரத்தில் நேர்மையாக ஈடுபட்டு முன்னுக்கு வந்தவர். மனைவியை இழந்தவர். ஆனால் அவருடைய பையன் அவருக்கு முரணாக அப்பாவை மதிக்காமல் இருக்கிறான்.  அவருடைய நண்பரான சதாசிவம், அவருடைய பையன் பாலனை தேவகிக்கு திருமணம் செய்துகொள்ள முன் வருகிறார்.  பாலகிருஷ்ணன் கெட்டிக்காரத்தனமாய் நடத்தும் வியாபாரத்திலும் தன்னை இணைத்துக்கொள்ள நினைக்கிறார். ஆனால் பாலன் மனதோ நந்தினி என்ற பெண்ணிடம். அந்த நந்தினியை பாலா திருமணம் செய்துகொள்ளகூடாது என்று கடுமையாக பையனிடம் ஆரம்பத்தில் சொல்லிவிடுகிறார். ஒரு காலத்தில் நந்தினி அப்பாவுடன் நடந்த சாப்பாடு வியாபாரத்தில் அவள் அப்பா அவரை மோசம் செய்து விடுகிறார்.  அந்த வெறுப்பில் அவர் பெண்ணை பையன் திருமணம் செய்து கொள்ளகூடாது என்கிறார்.  பையன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.  தேவகிக்கும் பிரபுவை விட மனதில்லை.  இந் நாவலில் வெளிப்படையாக சொல்லப்படாத காதலை சாமார்த்தியமாக முடிக்கிறார் நாவலாசிரியர். பாலன் நந்தினி திருமணம் முடிந்த கையோடு அவர் பெண்ணின் திருமணத்தையும் முடித்துவிடுகிறார். எல்லாம் சுலபமாக முடிந்து விடுகிறது.

 

அழகியசிங்கர்

 

திங்கட் கிழமை (20.02.2017) காலையில் நானும் மனைவியும் மயிலாடுதுறை சென்றோம்.  காலையில் திருச்சி எக்ஸ்பிரஸில்..ஒரு புத்தகத்தைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு முடித்தேன். மதியம் இரண்டு மணிக்கு இறங்கியவுடன் மயிலாடுதுறை பஸ் ஸ்டான்ட் போக டாக்ஸிகாரர் 100 ரூபாய்க் கேட்டார்.  நாங்கள் பஸ்ஸில் பத்து ரூபாய்க்குச் சென்றோம்.  பஸ் ஸ்டான்டிலிருந்து மயூர விலாஸ் என்ற ஓட்டலுக்குச்  சென்று ரொம்ப லைட்டாக ஒரு சாப்பாடு சாப்பிட்டோம். சுவையாக இருந்தாலும் காரம் தாங்க முடியவில்லை.  தர்மபுரம் தெருவில் உள்ள வீட்டிற்கு வந்தவுடன், அப்பாடா என்று இருந்தது.  மயிலாடுதுறை இடம் பயங்கரமான அமைதியாக இருக்கும்போல் இருந்தது.  இந்த அமைதியை உணரத்தான் முடியும்.  விவரிக்க முடியாது. எதிரில் இருந்த நண்பர் குடும்பம் எங்களுக்கு எல்லாவித உதவிகளையும் செய்தது. இந்தக் காலத்தில் இப்படிப்பட்ட மனிதர்களா என்ற ஆச்சரியம் வந்து போனது.

அடுத்தநாளிலிருந்து நண்பரின் டூ வீலர் கிடைத்தது.  அந்த டூ வீலர் எப்படி என்று விவரிக்கப் போவதில்லை. ரொம்ப உபயோகமாக இருந்தது.  ஆட்டோவில் உட்கார்ந்த கொஞ்ச தூர இடத்திற்குப் போனால் கூட கொள்ளை அடித்துவிடுகிறார்கள்.

பிரம்மாண்டமான ராஜன் தோட்டத்தைச் சுற்றி சுற்றி நடந்து வந்தோம்.  ஒரு ரவுண்ட் சுற்ற 10 நிமிடம் ஆகிறது.  மூன்று முறை சுற்றினோம்.   அங்கு நான் முன்பு இருந்தபோது சந்தித்த பல நண்பர்களைச் சந்தித்தேன்.  என்னை ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு பேசினார்கள்.

திருஇந்தளூர் என்ற இடத்தைப் போயப் பார்த்தோம்.  அங்குதான் ஞானக்கூத்தன் பால்யக் காலத்தில் வளர்ந்த வீடு இருந்தது.  பாழ் அடைந்து யாரும் கவனிப்பாரற்று கிடந்தது.  அங்கிருந்தவர்களைப் பார்த்து  அந்த வீடைப் பற்றி கேட்டேன்.  üபரம்பரையாக வசித்து முடித்து விட்டார்கள்.  இப்போ யாருமில்லை,ý என்றார்கள். ஞானக்கூத்தன் அங்குள்ள மண்டபத்தை வைத்தும் குளத்தை வைத்தும் கவிதைகள் எழுதி உள்ளார். காவேரியில் தண்ணீரே இல்லை.  அதன் காய்ந்துபோன நிலத்தைப் பார்த்து கண்கலங்கினேன் என்று வசனம் எழுத விரும்பவில்லை.

திருஇந்தளூரில் உள்ள பெருமாள் சயனித்திருப்பார்.  ஒருமுறை நான் அங்கு வந்தபோது, எலிகள் பெருமாள் மேல் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

அடுத்தநாள் கும்பகோணம் என்ற வசீகரமான இடத்திற்குச் சென்று கோயில்களைச் சுற்றினோம்.  மகாமகம் குளத்தில் காலை நனைத்தோம். பிரான்சிலிருந்து ஒரு ஆங்கிலப் பேராசிரியர் வந்திருந்தார்.  அவருக்கு 38 வயதாம்..கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லையாம்..திருவண்ணாமலை போய்விட்டு இங்கு வந்திருக்கிறாராம்.  உற்சாகமாக இருந்தார்.  கும்பகோணம் ஒரே களேபரமாக சப்தமாக இருந்தது.  மயிலாடுதுறையின் அமைதி இல்லை.

இதற்கு முன் மயிலாடுதுறையில் உள்ள எங்கள் வங்கிக்கிளையில் பணிபுரியும் நண்பரைப் பார்க்கச் சென்றேன்.  ஓடி வந்து விட்டேன்.ஒரே கூட்டம் அவரைச் சுற்றி.

எனக்கு உதவிய நண்பர் அவர் எழுதிய கவிதைகள் சிலவற்றை என்னிடம் காட்டி அபிப்பிராயம் கேட்டார்.  நான் அபிப்பிராயம் சொன்னதைக் கேட்டப் பிறகு, அடுத்த முறை ஞாபகமாய் என்னிடம் எந்த அபிப்பிராயத்தையும் கேட்க மாட்டார் என்று தோன்றியது.

ஒரு கவிதையில் ஆரம்பிப்பதும் முடிப்பதும் முக்கியம்.

மிஞ்சி மிஞ்சிப் போனால் ஒரு கவிதை ஒரு பக்கத்தில் ஒரு சில வரிகளுடன் நின்று விட வேண்டும்.  இரண்டு மூன்று பக்கங்கள் என்றால் படிப்பவர்களுக்கு அலுப்பு வந்து விடும்.

கவிதையை எழுதுபவரும் சரி, படிப்பவரும் சரி, சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.  புரிந்து கொண்டவர்கள் யாரிடமும் அபிப்பிராயம் கேட்க மாட்டார்கள்.

நம்முடைய கவிதைகளுடன் மற்றவர்களின் கவிதைகளையும் வாசிக்க வேண்டும்.

 

நான் சென்னை கிளம்பி வரும்போது தினமும் ஒரு கவிதை எழுதுங்கள் என்று அறிவுரை கூறினேன்.  நான் வந்த இரண்டாவது நாள் நண்பரை காலையில் பார்த்தபோது, ஜெயமோகனின் வெண்முரசைப் படித்துவிட்டேன் என்று உற்சாகமாக சொன்னதைக் கேட்க  ஆச்சரியமாக இருந்தது.  நான் திரும்பவும் கவிதைகளைப் பற்றிப் பேசலாமென்றேன்.  ஓடியே போய்விட்டார். உழவன் எக்ஸ்பிரஸ் ஏறும்வரை கவிதையைப் பற்றி மூச்சை விடவில்லை.

நேற்று மாலை முனைவர் மு சிவச்சந்திரன் என்ற பேராசிரியர் தமிழ்ச் சுரங்கம் என்ற தலைப்பின் கீழ் செம்மொழித் தமிழ் வகுப்பு நடத்திக்கொண்டிருந்தார்.  30 பேர்களுக்குமேல் வந்திருந்தார்கள். பொரும்பாலோர் கல்லூரி மாணவ, மாணவிகள்.  நான் வாங்கிய சில தலவரலாறு புத்தகங்கள் : 1. திருக்குடந்தை அருள்மிகு ஆதிகும்பேசுவரர் திருக்கோயில் 2. ஸ்ரீசார்ங்கபாணிசுவாமி திருக்கோயில் தலவரலாறு 3. அருள்மிகு நாகேசுவரசுவாமி திருக்கோயில் வானமுட்டி பெருமாள் கோயில் போனோம்.  பெருமாள் நின்றுகொண்டே கண்களை அகலவிரித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது வித்தியாசமாக இருந்தது.

இரண்டு மூன்று நாட்கள் முகநூல் பக்கமே போகவில்லை.

வியாழக்கிழமை ஆகிய இன்று காலை சென்னை வந்து சேர்ந்து விட்டேன்.

அழகியசிங்கர்  

தவளைக் கவிதை

பிரமிள்

 

தனக்குப் புத்தி

நூறு என்றது மீன்

பிடித்துக் கோர்த்தேன்

ஈர்க்கில்

தனக்குப் புத்தி

ஆயிரம் என்றது ஆமை

மல்லாத்தி ஏற்றினேன்

கல்லை.

üஎனக்குப் புத்தி

ஒன்றேý

என்றது தவளை

எட்டிப் பிடித்தேன்

பிடிக்குத் தப்பித்

தத்தித் தப்பிப்

போகுது தவளைக்

கவிதை –

üüநூறு புத்தரே!

கோர்த்தரே!

ஆயிரம் புத்தரே!

மல்லாத்தரே!

கல்லேத்தரே!

ஒரு புத்தரே!

தத்தரே!

பித்தரே!

நன்றி : பிரமிள் கவிதைகள் – தொகுப்பு கால சுப்ரமணியம் – லயம் வெளியீடு, பெரியூர், சத்தியமங்கலம் 698 402 – 328 பக்கங்கள் – விலை : ரூ.130 – வெளியான ஆண்டு : அக்டோபர் 1998

 

அழகியசிங்கர்

1. யார் வருவார்கள் ஆட்சி அமைக்க?

தெரியாது

2. அரசியல் கட்டுரைகள் நீங்கள் எழுதுவதாக இருந்தால்..

சமஸ் அவர்களுக்குப் போட்டியாக எழுத விரும்பவில்லை.

3. ஊழல் இல்லாத அரசியல்வாதிகளைப் பார்க்க முடியுமா?

பார்க்க முடியாது.  ஆனால் யாருக்கும் தெரியாமல் எப்படி ஊழல் செய்வது என்பதை ஒரு சில அரசியல்வாதிகள் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். அது ஒரு கலை.

4. எந்த எழுத்தாளரை நீங்கள் போற்றுகிறீர்கள்?

அசோகமித்திரனை.  சமீபத்தில் அவருடைய பேட்டி விகடன் தடத்தில் வந்துள்ளது.  நான் பத்திரப்படுத்தி எப்போதும் படிக்க விரும்புகிறேன்.

5. எந்த எழுத்தாளரின் வேகம் உங்களை ஆச்சரியப்படுத்துகிறது?

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், ஜெயமோகன், சாருநிவேதிதா..

6. எந்தப் புத்தகம் இப்போது படிக்கிறீர்கள்?

சர்க்கரை நோயுடன் வாழ்வது எப்படி? என்ற புத்தகத்தைப் படிக்கிறேன். நேஷனல் புக் டிரஸ்ட் கொண்டு வந்த புத்தகம்.

7. சமீபத்தில் உங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ள பயம் எது?

அப்பா படுத்திருந்த அறை.  அங்கு போகவே என்னால் முடியவில்லை. தனியாக இரவு நேரத்தில் இருக்கும்போது எல்லா இடங்களிலும் விளக்குகளைப் போட்டுவிட்டுத்தான் தூங்குகிறேன்.

8. உங்கள் புத்தகங்களை விற்க முடியாவிட்டால் என்ன செய்வீர்கள்?

கவலைப்படமாட்டேன்.  நான் இருக்கும் மாம்பலம் பகுதியில் நிறைய பேப்பர் கடைகள் இருக்கின்றன.  திருவல்லிக்கேணி பிளாட்பாரத்திலும் சில கடைக்காரர்களைப் பார்த்து விற்க புத்தகங்களைக் கொடுக்கலாம் என்றும் யோசிக்கிறேன்.

9. உங்களுக்கு இலக்கிய விருது கிடைப்பதாக கனவு கண்டேன்.

விபரீத கனவு

10. புத்தகம் படிப்பது எளிதானதா? புத்தகம் எழுதுவது எளிதானதா?

இரண்டும் எளிதானதல்ல.

11. நொண்டி அடிப்பது உங்களுக்குப் பிடிக்குமே..

சின்ன வயதில் நொண்டி அடிக்கும்போது இரண்டு கைகளையும் அகல விரித்து எல்லோரையும் பிடித்து விடுவேன்.  இப்போது அதுமாதிரி நொண்டி அடிக்க முடியவில்லை.

12. ஒரு பஸ்ûஸப் பிடித்து எங்காவது போக வேண்டுமென்றால் எங்கே போவீர்கள்..

திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள பார்த்தசாரதி கோயிலுக்கு எதிரில் உள்ள குளத்துப் படிக்கட்டுகளில் உட்காரப் போவேன்.

13. மின்சார வண்டியில் போவது என்றால்

திரிசூலம் ரயில் நிலையத்திற்குப் போய் நண்பர்கள் சிலரைக் கூப்பிட்டு சிமெண்ட் பெஞ்சில் உட்கார்ந்து கவிதைகள் வாசிக்கச் சொல்வேன்.

14. சமீபத்தில் உங்கள் பதிப்பகம் மூலம் கொண்டு வந்த புத்தகத்தில் எது உங்களைக் கவர்ந்தது.

ஞானக்கூத்தனின் இம்பர் உலகம்.